Otago Golf Club

Vijfde golfbaan van mijn reis door Nieuw Zeeland. Otago golfcourse. Oudste golfbaan in Nieuw Zeeland. Het is een mooie oude parkbaan in de heuvels rond Dunedin. Het gebruik van een trolley of buggy is dan ook aan te raden want het gaat flink op en neer. De sfeer straalt ook historie en geschiedenis uit. Het clubhuis is ok maar doet niet heel bijzonder aan. De baan wordt omgeven door mooie oude statige bomen en maken sommige holes zeker voor je gevoel niet al te breed. Hoewel je na de openingsholes een weg oversteekt en voor je gevoel iets meer ruimte krijgt totdat je de weg na een paar holes weer terug oversteekt. Bij hole 11 wordt je vervolgens getrakteerd op iets wat ik nog nooit ergens anders heb gezien. Je loopt de green af en je ziet voor je een steile helling met daarnaast een elektrisch touwsysteem om jezelf en je trolley en tas omhoog te slepen de helling op. Je duwt op de knop en houdt je vast aan het touw en je wordt automatsich naar boven getrokken. Uniek. Daarvoor wordt je er nog aan herinnerd dat Arnold Palmer in 1966 met een drive een par 4 van 370 meter haalde. Kortom historie genoeg. De baan lag er netjes bij op de bunkers na. Het bekende verhaal maar desondanks een mooie ervaring om hier te spelen. Otago golfclub zeker een bezoekje waard!

This rating has been established by the Leading Courses Expert Panel, drawing on a combination of on-course experience, industry expert interviews, and the world's leading golf ranking publications. As a living benchmark, our ratings are regularly updated to stay accurate and relevant. Played this course? Share your review and help shape the most trusted golf community platform in the world. #bygolfersforgolfers

Prachtig tegen de heuvels van Dunedin gelegen golfcourse. De club bestaat al sinds 1871 dus een club met een lange historie. De meeste holes zijn uitdagend te noemen. De greens zijn vrij traag, hetgeen je hier niet zou verwachten. Voor NZ begrippen is de nogal duur.

Otago is de oudste golfclub van Dunedin, en gaat daar ook prat op. Vriendelijke ontvangst op een overigens stille baan met een desolaat clubhuis. De eerste 6 holes waren vrij vlak en niet opwindend. In het vervolg waren er spectaculaire holes (met name de 11e), waarbij het goed was een cart te hebben. Afslagplaatsen en fairways waren verzorgd. De greens hadden een ruwe grassoort waardoor ze traag waren, maar wel goed hun lijn hielden. Alles bij elkaar een baan die zeker de moeite waard is om te spelen maar niet helemaal aan de gewekte verwachtingen voldeed.

What a cool club!

The oldest golf club on the southern hemisphere,1871 that is. We were warmly welcomed by Shelley Duncan, the local golf professional. With some good local knowledge, tips and tricks we got ourselves underway. The first tee gives you an immediate image of what to expect. Huge and obviously pretty old pine tree's cover the very neatly clipped fairway on the left. After the first hole, you cross the road to four holes that are somewhat apart from the rest. Although these holes aren't bad, they are different than what you get once your back on the main part of the course.

Well designed, fun, undulated, challenging and beautiful is how I would describe it. Greens are tricky to read, rolling at a nice pace, but could be equal in my opinion. Pity we did found quite a lot of pitchmarks out there, bunkers are not very well looked after by the golfers as well. But I cannot be bothered by all this if you arrive at the 11th. A downhill PAR-4 where the one and only Arnold Palmer drove the green back in 19something well before I was born.

Funny thing is the ski lift which brings you up from the 11th green to the 12th tee. HUGE pine tree's are waiting to catch your balls there... All and all a very very nice experience to play on and very affordable as well.