Lough Erne Resort

Very difficult course regardless which tees you play. Typical Faldo design with multiple huge bunkers, but here with lots of water hazards too. Every tee shot goes over the hazard (water, reeds or waste land) and only perfect shots find faiway or green. Do not get mislead by somewhat short holes, all of them are difficult for one reason or the other. Signature par4 10th is as intimidating as is beautiful with sloping fairway and tiny island green. However, finishing three holes are the real test and treat depending how much will power you are left with. The resort is great for what it is, but there are greater ones. It just lacks some details - course map does not exist on the score card, service quite slow everywhere, putting green is tiny and tucked away at the first tee, no chipping green (perhaps at academy place) and no view of the 18th green or any. Buggies are among the best in business though (foldable canopy for golf bags and clubs, ball washing device) and look great. Rooms (lodges) are great with comfortable beds and are spacious with the living room on the ground floor.

de Faldo baan bij Lough Erne (zo heet ook het meer) is onderdeel van een modern resort. Een heel mooie plek in het midden van Ierland. Dicht bij Enniskillen, een leuk plaatsje. Het resort ziet er netjes en verzorgd uit. Leuke huisjes en met het meer dichtbij, veel om te doen. We worden heel vriendelijk in de proshop ontvangen en hebben de baan met GolfAmore korting geboekt. Helaas had het de dagen en avonden ervoor best veel geregend (daarom is Ierland zo groen) en was het zwaar spelen. Maar petje af voor de greenkeeping want de baan zag er top verzorgd uit. Om bij de eerste hole te komen is een lange wandeling nodig, onder andere over een mooie houten brug. Dan volgt de eerste hole, een Par 4. Niet super lang maar met nul rol op de bal was het wel een uitdaging. Vervolgens een mooie dogleg par 4. Tip: blijf ruim links om de bocht te kunnen halen. Dan een lange par 3 over rough en water. Bij de volgende holes speel je langs de huisjes van het resort. H5 is weer een mooie par3 over water richting de hoofdgebouwen. Hierna was het even zoeken naar hole 6. Maar je moet de weg over en de heuvel op. Dan neem je ook afscheid van de gebouwen en opent zich een mooi landschap met het meer op de achtergrond. Op Hole 7 heeft Rory schijnbaar de green met zijn driver gehaald. Dat was dik 300 m. De tip hier: blijf veel meer links dan je denkt, want de fairway loopt af naar de hindernis rechts. De holes wisselen zich dan af tussen bomen en water. Na hole 9, een hele vervelende par 5 (de green ligt verhoogd achter een waterhindernis) is er een halfway house. De holes zijn mooi uitgezet in het landschap en zijn ook erg afwisselend van design. Je moet blijven opletten. Holes 17 en 18 gaan terug naar het resort. 17 is een leuke hole met een verhoogde afslag. Hier gewoon midden fairway mikken om ook de green te kunnen zien voor slag 2. Hole 18 is een lange uitdagende par 3. Conclusie: mooi aangelegde uitstekend spelende baan in een mooi rustig landschap. Een hidden gem.

Since we stayed at the resort, I took the opportunity to play the Faldo course. on a beautiful and warm sunny day. Nestled between two lakes, the course offers nice views and a challenging layout that weaves through a combination of parkland and lakeland settings. Well designed with undulating greens and water hazards, it requires precision and thoughtful shot-making.

Der 135. Kurs meiner Tour ist besonders.

Ein Faldo-Kurs, wie er im Buche steht.

Bildschön und herausfordernd!

Eine lange Holzbruecke führt zum Tee 1; rechts der See, links Wald, vorne 100m Wasteland - was soll das? Ich beneide die Golfspieler, die hier ganz cool ihren Drive Straight ahead schlagen. Dann geht’s in den Wald und die 5 endet wieder beim See - übrigens wieder mit 130 m Wasteland vorm Tee, dahinter sofort ein Battalion von Bunkern, die sich kurz vorm Grün wiederholen; das ist so typisch Faldo; es gibt immer nur sehr kleine sichere Landezonen. Auf diesen Plätzen muss man bereits Golfen beherrschen! Die 6 erreicht man nach einem langen Anstieg und es geht auf einem Bergrücken weiter mit fantastischen Ausblicken auf den See!

Die Grüns liegen jetzt oft direkt im See und der Netvenkitzel ist gewaltig. Man braucht viel Selbstvertrauen in seine Schläge, sonst geht man hier baden!

Die 8, ein 400 m langes Par 4 und die 9, ein 500 m Par 5 gegen Wind sind hart aber enden jeweils in traumhafter Umgebung - Bravo! Ein paar Drives und Transportschlaege müssen blind gesetzt werden, wobei die Fairways und das Semi-Rough breit ausgelegt sind. Im Rough allerdings ist der Spaß vorbei! Es geht kurz in den Wald, aber das Grün liegt wieder von Wasser umgeben - Wahnsinn. Die Grüns sind oft so schwer anspielbar, dass ich kürzer angreife und lieber den sicheren Schlag ins Grün wähle. Die letzten beiden Bahnen enden wieder an dem zweiten See vor dem Hotel. Kurz aber knackig; der Eisenschlag muss sitzen! Sonst drohen Bunker oder Wasser!

Ein klasse Kurs- fordernd - spannend - schön!

Einzig einige Wasteland- Areas sehen ungepflegt aus..

Aber ganz ehrlich - unbedingt spielen!

Le parking, le practice sont loin du 1 tee. Il faut prendre un pont au dessus du lac pour arriver au 1 tee. Le parcours est fait pour les voiturettes, nous avons marché avec notre chariot électrique et nous avons eu du mal à trouver notre chemin. Le parcours longe une tres grande partie du lac. Les vues sont magnifiques.

Une pancarte au trou 7 rappelle que Rory a driver le green situe 350 plus bas et évité l eau.

C'est un très beau parcours à jouer. Les fairways ne roulent pas parce qu ils ont été sablés.

Le club house est loin du trou 18 si on a un trolley électrique.